Leven zonder management

Langzaamaan begint de samenleving genoeg te krijgen van managers. Na de aanvankelijke algemene verbazing over het gemak waarmee deze nieuwe soort mensen zich in het bestaande milieu vestigde, schijnbaar zonder de verhoudingen ernstig te verstoren, is de soort uitgegroeid tot een plaag.
Nu pas blijkt dat manament zich in leven te houdt door te parasiteren op andere soorten, andere vakken. Management holt die andere vakken uit, waardoor de prestaties in dat vak na verloop van tijd gaan tegenvallen. De remedie van management is dat vak nog verder dan te overstelpen met managementinstrumenten, regels en procedures, waardoor de vakinhoudelijke prestaties noodgedwongen nog verder zullen dalen. Daarop volgen nieuwe ingrepen, die weer resulteren in verdere daling. Enzovoort.
Het doorbreken van de negatieve spiraal wordt steeds moeilijker, omdat er steeds meer managers komen die allemaal datgene wat ze hebben geleerd in praktijk willen brengen. Het is niet eens tegen beter weten in; de managementbeweging heeft zoveel momentum dat hij niet meer te keren is. Alle managers geloven heilig in management. Dat is niet zo verwonderlijk. Een manager kan zich het leven zonder management niet eens voorstellen. Toch zou dat juist een van de belangrijkste opdrachten van een manager moeten zijn. De salarissen van topmensen in het bedrijfsleven mogen van mij best verdubbelen, als daar tegenover een evenredige afname van het aantal managers staat. Dan maken zij hun primaire opdracht waar en daarvoor mogen ze worden beloond.