26.07.06

Er is meer keus in sla en meer geweld dan ooit tevoren. Die twee dingen hebben op zich niets met elkaar te maken.
Hoop ik.
Maar: Hoe groter de keus hoe kleiner de betekenis. Dat wel. Betekenis gedijt alleen in beperking. Hoe minder beperking, hoe meer de betekenis verloren zal gaan. Als je uit twintig soorten sla kan kiezen, dan maakt het niet meer uit. Dan is elke mening niet meer dan marketing. Betekenisloos, dus.
Oorlogen ontstaan door een teveel aan betekenis - te veel beperking (meestal religieus). Zinloos geweld ontstaat door te weinig betekenis - te weinig beperking (meestal liberaal).

24.07.06

Twaalf dagen na de operatie. Katheter eruit (dat wordt geen hobby) en nu leren de plas ophouden. Duurt een week of drie (meestal), zegt men. Half augustus, dus. Controle moet voortaan van achteren door het aantrekken van de bilspier. De controle via de andere kant, waar een man aan gewend is, die is er niet meer, want die zat bij de prostaat.
Bye bye.
Maar ik kan nu wel weer mijn benen over elkaar doen.

21.07.06

Even terug. Zondag, zat ik voor het eerst op de w.c., in het ziekenhuis, dat wel, met het infuus naast me aan zo'n verrijdbare kapstok. Niet noemenswaardig, zou je zeggen, en meestal is dat het ook niet. Maar juist omdat het zo gewoon is, was het zo opvallend. Ik zat op de w.c. en poepte. Alsof er niets was gebeurd. Zo voelde dat. Het gewoonste was er nog en dat gaf me een enorm vertrouwen. Daar, op de pot in Emmen, ontstond een compleet en volkomen moment, waar niets aan ontbrak en waar ook niets meer bij kon, niets meer bij hoefde. Het feit dat ik daar zat, drie dagen na de operatie, alleen, zonder hulp, dat ik moest poepen en dat ik KON poepen, was tegelijkertijd vervulling en verwezenlijking. Dat ene moment, of die tien of twintig momenten dat het duurde, was ik zo gelukkig dat al het andere erdoor naar de achtergrond verdween.
Heel mooi.
W.C.-zen.

19.07.06

Met mijn vingers terug in de wereld. Voelt goed. Na een weekje operatie in Emmen. Prachtige omgeving, daar niet van, Meppen, Aalden, Sleen, leven in een ansichtkaart, compleet met wit randje er omheen. Hoe je ook beweegt, er verandert niets. Maar zo'n operatie snijdt je verband met de rest van de wereld wel even door. Dacht even dat ik daar weken zou liggen, maar dat was mijn gebrek aan ervaring. Zes dagen later zit ik hier weer thuis, want het mes was in handen van een meester.
Dat kan niet anders.
Indrukwekkend. Ik word er helemaal blij van, vreemd genoeg. Maar nu nog even moe, maf en mak. Volgende week nog een keer terug. Bijna klaar, als het goed is.

Signing off

Well, it's p - 2. I'm off to Emmen. Tomorrow I'll be admitted to hospital there for pre-op, the operation is on Thursday. After that it's five days in hospital for post-op. Healing. Getting better. Recuperating. That kind of stuff.
So I'm off the net for about a week.
That in itself is a kind of holiday.
Wish the surgeon luck.

De macht van meneer Miller

Meneer Miller is toe aan een eigen carrière. De zomer is de beste tijd daarvoor. Zeker voor hem. Denk daar aan als je hem ergens ziet staan, want de komende tijd kan ik niet meer op hem letten.

Meneer Miller op 47

Het is zover: Meneer Miller komt binnen op nummer 47 van de Top 60 van de CPNB. Een historisch moment (in mijn eigen geschiedenis dan). Voor het eerst van mijn leven een boek in een lijst. Volgende week woensdag, wanneer de volgende lijst bekend wordt gemaakt, lig ik in het ziekenhuis. Pre-op. Pas over twee weken weet ik of het een eenmalige verschijning is of dat Meneer Miller carrière gaat maken.

Why do you write? (9)

...my publisher asked me, and I know there is no answer. Writing isn't about answers, not even crime fiction writing. It is about moving. All human activity is about moving, about getting somewhere, physically or mentally, intellectually or emotionally. Some take to sport, others to science or business. I take to writing.
To get somewhere.
I am not so much intrigued by human relations or human tragedy, as I am by the impact of human actions on our lives. What I mean is this: you live your life and you change your life by doing things. Once you decide to do something, whatever it is, good or bad, and you actually DO it, things around you start to change. They adjust themselves to your actions. How they change, is difficult to predict, but they will change. Some people will move away from you; others, sometimes people you don't even know, will move towards you.
Sometimes that is the way I view my writing, and sometimes I write just to find out what will happen. Not in the story, but in my life.

Meneer Miller!

Gisteren deze reactie gevonden.

http://eherni.blogspot.com/2006/06/charles-den-tex-de-macht-van-meneer.html

Hier past juichende stilte.